ธุรกิจอัพเดท นานาสาระ เงินทุนหมุนเวียนในระยะสั้น ธุรกิจไทยปีนี้ 3 กรกฎาคม 2020 0 Comments

เทคนิคการบริหารเงินทุนหมุนเวียน

หลักการง่ายๆ ในการบริหารเงินทุนหมุนเวียนในกิจการ (มีเงินทุนหมุนเวียนในระยะสั้นและเงินทุนหมุนเวียนในระยะยาว) จะเกี่ยวข้องกับการจัดการสัดส่วนของสินทรัพย์หมุนเวียนและหนี้สินหมุนเวียนของกิจการให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม

สินทรัพย์หมุนเวียน คือ สินทรัพย์ของกิจการที่สามารถเปลี่ยนแปลงเป็นเงินสดได้ ภายในระยะเวลาอันสั้นหรือภายใน 1 ปี ได้แก่ เงินสด เงินฝากธนาคาร สินค้าคงเหลือ ลูกหนี้การค้า เป็นต้น มักเรียกสินทรัพย์เหล่านี้ว่าเป็นสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องสูงนั่นเอง

หนี้สินหมุนเวียน คือ หนี้สินที่มีระยะเวลาในการชำระคืนภายใน 1 ปี เช่น เงินเบิกเกินบัญชีธนาคาร หรือ OD และเงินกู้ยืมระยะสั้น เป็นต้น

หนี้สินหมุนเวียนและทรัพย์สินหมุนเวียน ถือเป็นสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องสูงของกิจการ ผู้ประกอบการจำเป็นต้องดูแล เอาใจใส่เกี่ยวกับสัดส่วนของสินทรัพย์ทั้งสองตัวนี้อย่างใกล้ชิด กล่าวคือ หากกิจการมีการลงทุนในทรัพย์สินถาวร มากกว่าการถือสินทรัพย์หมุนเวียนมากเกินไป อาจทำให้กิจการมีสภาพคล่องที่ต่ำ

แน่นอนว่าการถือสินทรัพย์ถาวรมากกว่า บางครั้งอาจหมายถึงการสร้างรายได้ทางการขายที่มากกว่า เช่น การมีเครื่องจักรจำนวนมาก เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิต แต่หากบริษัทขาดเงินทุนหมุนเวียน เช่น เงินสำหรับจัดซื้อวัตถุดิบ ก็อาจสร้างปัญหาการขาดสภาพคล่องให้กับกิจการ และการดำเนินงานได้ ส่งผลเสียต่อกิจการอาจถึงขั้นล้มละลายได้เลยทีเดียว

ในขณะเดียวกัน กิจการส่วนใหญ่ที่มีความเสี่ยงต่ำกว่าในการบริหารเงินทุนหมุนเวียน ปกติจะมีสินทรัพย์หมุนเวียนในสัดส่วนที่ใกล้เคียงกับหนี้สินหมุนเวียน สะท้อนถึงการมีสภาพคล่องที่ดีเนื่องจากกิจการมีสินทรัพย์ที่สามารถแปลงเป็นเงินสดได้ใน 1 ปี ใกล้เคียงกับหนี้สินที่ต้องชำระภายในระยะเวลา 1 ปีเช่นกัน

เงินทุนหมุนเวียนถือว่ามีความสำคัญในการดำเนินธุรกิจเป็นอย่างมาก ทักษะในการบริหารเงินทุนหมุนเวียนให้มีพร้อมใช้งานในบริษัทอยู่เสมอ ประกอบกับการที่กิจการสามารถบริหารสัดส่วนเงินทุนหมุนเวียน ให้สอดคล้องกับการทำกำไร และความเสี่ยงที่เกิดขึ้นได้ เป็นทักษะที่ผู้ประกอบธุรกิจควรมี เพื่อที่จะได้บริหารกิจการให้ดำเนินไปได้อย่างราบรื่น

ในการบริหาร เงินทุนหมุนเวียน สิ่งสำคัญก็คือ ผู้ประกอบการจะต้องสามารถจัดสรรค์เงินทุนหมุนเวียนให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม โดยพิจารณาทั้งด้านความเสี่ยง และผลกำไรหรือผลตอบแทนของกิจการควบคู่ไปด้วย